Wat te doen?

Ontdek
Frankrijk 

Een cultuurreis langs uitzonderlijke plekken of wandelen in de bergen. Een romantisch tripje langs een wijnroute of een boottocht met de kinderen…
Waar gaat de reis naar Frankrijk dit keer heen?

Expositie in Parijs: 'Joan Miró: de kleur van mijn dromen’

Een uitzonderlijk retrospectief van het werk van Miró in het Grand Palais in Parijs

Van 3 oktober 2018 tot en met 4 februari 2019 wijdt het Grand Palais een bijzonder retrospectief aan Joan Miró. Centraal staat de evolutie in het werk van dit Spaanse genie, die een van de grootste surrealistische kunstenaars van de twintigste eeuw was.

Bijna zeven decennia vol creativiteit, gekenmerkt door een constante vernieuwingsdrift. Dat is de leidraad in de reis door het uitgedijde universum van Joan Miró (1893-1983), aan wiens oeuvre in Parijs voor de laatste keer in 1974 een grote tentoonstelling werd gewijd. Schilderijen, tekeningen, keramiek, beelden, maar ook geïllustreerde boeken: in Parijs worden ongeveer 150 essentiële werken geëxposeerd, afkomstig uit de belangrijke musea in Europa en Amerika, maar ook uit particuliere collecties. Samen schetsen ze het parcours en de scharniermomenten in het vruchtbare en steeds verrassende werkzame leven van Miró.

Verliefd op een droomwereld, waarin vormen en tekens mysterieuze verbonden weven.

Eerst grillig, toen kubist en daarna verslingerd aan het detail: deze Catalaanse kunstenaar en kleurliefhebber viel als een blok voor de surrealistische beweging en werd daarvan een grote meester. Zijn stijl was totaal nieuw en werd gevoed door zijn liefde voor de droomwereld, waarin vormen en tekens mysterieuze verbonden kunnen sluiten. Miró was noch abstract, noch figuratief. Zijn dromerige universum was soms gewelddadig - zoals in zijn ‘wilde’ schilderijen tijdens de jaren 30 en de Spaanse Burgeroorlog - en dan weer lieflijk, zoals in de reeks Constellations, kleine werken gemaakt rond 1941 in Varangéville-sur-Mer vol dansende vrouwen, sterren en vogels, zijn favoriete figuren die ook terugkomen in zijn keramische en beeldende werk.

Ongehinderd door de eisen van de markt of de tradities in de kunst.

Tot aan zijn dood streefde de kunstenaar koortsachtig naar vernieuwing. Dat blijkt onmiskenbaar in de zalen die zijn gewijd aan de laatste 25 jaar van zijn leven. Want al zei hij ‘de schilderkunst te willen vermoorden’, voor alles wilde hij de poëtische essentie ervan redden, zonder acht te slaan op de eisen van de kunsthandel of de tradities in de kunst. “Voor mij moet een doek een vonk doen overspringen”, zei hij. “En verblinden als de schoonheid van een vrouw of een gedicht.”

Hoe kom je bij het Grand Palais in Parijs