Corsica in de herfst: op stap met In Viaggio Col Tubo

Corsica, het ‘eiland van schoonheid’ dat als een berg oprijst uit zee en bedekt is met groene bossen die contrasteren met het blauwe water, heeft zijn bijnaam niet voor niets gekregen. Giorgio en Martina van In Viaggio Col Tubo bezochten Corsica in het najaar en ontdekten dat het eiland ook in het naseizoen schitterend is.

Tijdens onze eerdere vakanties op Corsica hebben we al heel wat sportieve activiteiten beoefend: we hebben gewandeld langs de beroemde stranden van Santa Giulia (Externe link) , Palombaggia (Externe link) en Rondinara (Externe link) , we maakten een boottocht naar de ongerepte Lavezzi-eilanden, gingen snorkelen in de baai van Porto, hebben gezwommen in het kristalheldere water van de bergrivieren en maakten canyoningtochten in het binnenland.

Hoe anders was onze laatste vakantie op het eiland. Dit keer waren we er namelijk niet in de zomer, maar in de herfst. Want in tegenstelling tot wat je misschien zou denken, is Corsica niet alleen maar een zomerbestemming: elk seizoen biedt het eiland volop mogelijkheden om van de schitterende natuur en de rijke cultuur te genieten.

Wandelen langs de kust van Bonifacio

We beginnen in het zuiden. Vanuit Bonifacio vetrekken verschillende boten naar de Lavezzi-eilanden (Externe link) , een ideale manier om de prachtige kustlijn ook vanaf de zee kunt bewonderen. Een trip naar deze eilanden is in de zomer een absolute must. In de herfst daarentegen, wanneer de wind sterker is en de golven hoger, is er een betere manier om de kust te verkennen.

Antoine (van U Muvrinu) neemt ons via een wirwar aan kleine paadjes door de mediterrane begroeiing van de kaap van Pertusato mee op een privétour tot aan de zee. Eenmaal aangekomen op de rotsen worden we verrast door sterke windvlagen. De geur van de zee komt ons tegemoet en de nevel laat een laagje zout op onze gezichten achter. We vervolgens onze route via een pad langs de rand van de kliffen bij Bonifacio. Door de erosie brokkelt het witte gesteente langzaam af, waardoor de schelpen vrijkomen die hier millennia lang hebben vastgezeten. De wandeling eindigt bij het gat van Saint-Antoine, waar de golven die op de rotsen beuken onze gezichten natspetteren. Een heel ander plaatje dan het kalme blauwe water wat je altijd op de ansichtkaarten ziet. De zee is onstuimig en krachtig, maar nog altijd even fascinerend.

Magisch en mistig Corte

Hoewel Corsica vooral bekendstaat om de zijn schitterende stranden, is de rest van het eiland hoofdzakelijk bergachtig. In de winter kun je er zelfs op sommige toppen skiën. Op het moment dat wij er zijn, valt er echter regen in plaats van sneeuw. De druppels dalen zachtjes neer op de citadel van Corte en de laaghangende bewolking geeft het landschap een blauwgrijze tint.

We trekken onze regenjassen aan en volgen onze gids Dominique voor een wandeling door de beroemde Gorges de la Restonica richting het Lac de Melo (Externe link) . Vanaf de parkeerplaats loopt het pad omhoog en steken we diverse malen kabbelende bergbeekjes over. Het wordt mistig en Dominique weet niet zeker of we het meer kunnen bereiken: de route is niet lang (ongeveer één uur enkele reis), maar bij slecht weer kun je maar beter voorzichtig zijn. In de mist steekt de rode kleur van de bessen nog beter af. De harde zandgrond waarop we lopen, maakt geleidelijk plaats voor kale rotsen om uiteindelijk in het niets te verdwijnen. Het laatste deel van het pad is een eenvoudige klim, waarna we nog een metalen ladder moeten nemen om het laatste steile stukje te overbruggen. En dan is daar het meer, tenminste ... daar zou het moeten liggen want we zien niks: we zitten midden in een wolk! We zien een stukje van de oever, maar dat is alles. We maken grapjes dat als we hard genoeg blazen, we de wolken misschien wel weg kunnen blazen. Zo gezegd, zo gedaan, en wat blijkt? Ze bewegen plots echt! Daar komt het meer tevoorschijn, badend in een surrealistisch licht dat door de mist wordt gefilterd.

Dominique is een beetje teleurgesteld dat we het meer niet in zijn volle glorie kunnen bewonderen, maar ons deert dat absoluut niet: in deze mistige wereld lijkt het net een ‘betoverd meer’ dat perfect als decor voor een fantasy film zou kunnen dienen.

Koeien op het strand op Cap Corse

Als onze ervaringen op Zuid- en Centraal-Corsica je nog niet overtuigd hebben voor een tripje naar Corsica in de herfst, laten we je dan nog even vertellen over onze ervaringen in het in het noorden.

Samen met Corsica Loisirs brengen we een bezoek aan Cap Corse (Externe link) , een schiereiland in het noorden van het eiland. We vertrekken vanuit de pittoreske haven van Erbalunga, met zijn Genuese toren, voor een tripje buiten de gebaande paden. Onze gids neemt ons mee in een jeep over onverharde wegen naar de groene heuvels van waaruit we pefect zicht op de zee hebben. We maken een korte tussenstop op het strand van Barcaggio, ook wel het strand van de koeien genoemd, want hier zijn de herkauwers de vaste strandgangers die ontspannen genieten van de zee!

Vervolgens steken we het schiereiland over om de zwarte kiezelstranden rond Nonza te zien en gaan dan terug de bergen in via kleine kronkelige onverharde wegen. Onze gids neemt ons mee naar een aantal tv- en radiozendmasten die an sich niet zo mooi zijn, maar wel een panoramische ligging hebben omdat ze nu eenmaal hoog moeten worden geplaatst. Zodra we de auto uitstappen, slaan de ijskoude windvlagen ons om de oren. Met maar 5 °C is de temperatuur ineens een stuk lager, maar we hebben het ervoor over want vanaf hier is de zonsondergang adembenemend. Je kunt de kust en de zee beneden zien. De lucht lijkt in vuur en vlam te staan en hult de heuvels in een prachtige paarsrode gloed. De wind fluit door het hoge gras en draagt het geluid van koeienbellen met zich mee. De zon zakt verder naar beneden, totdat ze wordt opgeslokt door de laaghangende bewolking aan de horizon. Zo neemt Corsica afscheid van ons.

Corsica op de kaart