Dag 6 Lovebirds - Marc: #WinterFrankrijk #Châtel

Dag 6 Lovebirds - Marc: #WinterFrankrijk #Châtel 74390 châtel fr

Toch maar een beetje uitgeslapen vandaag. Klein beetje maar hoor; we hadden het blijkbaar nodig. Op dat moment nog niet wetende dat we het niet alleen nodig hadden ter compensatie van de vorige dag, maar ook wat betreft wat extra batterij voor alles wat er die ochtend nog zou komen...

Aangezien er een combi van sneeuw, wind en regen ons tegemoet kwam toen we het hotel uitstapten, besloten we een bezoekje aan onze vrienden van het VVV-kantoor te wagen om te kijken of zij misschien iets moois voor ons gepland hadden, anders dan skiën. Want ja...met dit weer de berg op...het moet wel leuk blijven natuurlijk.

Nou, dat hadden ze! "We booked you a really nice table, in a restaurant that's only max a 40-50 min walk". Daar hadden wij op zich wel oren naar, aangezien een mooie wandeling ons misschien wel goed zou doen. Romina was ook een beetje verkouden en met dit tripje kon ze wellicht alles een beetje loslopen.

Ze raadden ons wel aan onze skistokken mee te nemen aangezien het soms door wat sneeuw hier en daar een beetje glad kon worden. Zo gezegd, zo gedaan: Pascalle van het toeristisch bureau zette ons keurig bij het begin van de wandelroute af, aangezien er vanaf daar geen auto's meer mochten komen.

Met een flinke pas er in begonnen we te lopen. Echter, al snel kwamen we erachter dat het pad dat we moesten volgen een constante klim betekende, en dat we na 10 minuten alleen maar klimmen elkaar hijgend van de inspanning én de ijle lucht aan stonden te kijken! Maar dit hadden ze ons niet gemeld...!?!

Naar lucht happend van de verkoudheid zette Romina sterk door en omdat we er ook wel om konden lachen bleven we strijden met hoop op wat vlakkere stukken. Goed, die kwamen er niet en aangezien er no way back was hebben we puur op karakter het
restaurant genaamd Le Chalet de Théo bereikt.

Na eerst 10 minuten niet veel gezegd te hebben waren we een beetje bijgekomen en kwamen we er ook achter dat we types zijn die niet perse ergens rustig de tijd voor kunnen nemen: we hadden het stuk dat normaal 40 a 50 min duurt (ook volgens de bordjes) in minder dan 30 min gelopen. Daar waren we dan wel weer trots op.

De mensen van Le Chalet de Théo waren super vriendelijk en kwamen met een eenvoudige maar goed verzorgde kaart. Na er een goed soepje en flinke omelet in geknald te hebben, vonden we het helemaal prima geweest boven op de berg en togen we weer naar beneden. Dit wandelt natuurlijk wat makkelijker en deed ons uitermate genieten van de geweldige natuur van dit gebied.

Onderaan de route konden we overigens vrij simpel één van de gratis bussen terug naar het hotel pakken. Daar aangekomen zijn we vrij direct de jacuzzi ingedoken om de spiertjes even te ontzien.

Na een goede chill-sessie zijn we gaan eten bij restaurant Antoine! Een zeer sfeervol restaurant met allemaal knuffelberen aan de muur. Van schilderijen tot aan echte knuffelberen, ze waren er maar druk mee geweest. Het was eigenlijk alsof we ons in een levensgrote "forever friends" ansichtkaart bevonden, maar toch niet storend. Het eten was dan ook erg goed. Ik moet zeggen; één van de betere stukken vlees die ik deze week heb gegeten. Mensen aardig, vriendelijke service en een fijne sfeer. Aanradertje dus.

Nu zijn we weer terug in ons hotel. De benen doen nog steeds alsof ze een berg aan het beklimmen zijn, maar that's all good. We zien morgen wel hoe dit zich ontwikkelt.

Het was een gezellige dag!